กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 553 วิวาห์ใหญ่
แคว้นวารีมรกต จินโจว เทือกเขาหุบเขาเร้นลับ
ฟางอวิ้นเดินออกมาจากถ้ำบำเพ็ญเพียร มองดวงตะวันแดงฉานที่ค่อย ๆ ลับลงทางทิศตะวันตก แล้วผ่อนลมหายใจยาว
เสี่ยวหวง เสี่ยวเฮย วั่งไฉ และซือเยว่กำลังหมอบหลับตาพักอยู่ใต้ต้นชาเมฆหมอก พอเห็นฟางอวิ้นเดินออกมา พวกมันก็ส่ายหางวิ่งเข้ามาหาทันที
ฟางอวิ้นหยิบ “ผลวิญญาณแปลงอสูร” กับแก่นอสูรออกมาให้พวกมันกิน ในใจอดเสียดายอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้ หากวันนั้นตรงปากทางเข้าหุบเขาสัตว์อสูรเขาสังหารราชสีห์สีเขียวตัวนั้นได้ แล้วเอาแก่นอสูรให้เสี่ยวหวงกิน ป่านนี้มันคงกลายเป็นสัตว์อสูรระดับแปดเหมือนเสี่ยวเฮยไปแล้ว
หากนับดู นับจากครั้งก่อนที่คลื่นสัตว์อสูรคลั่งสงบลงจนเขากลับไปหุบเขาเสี่ยวเยี่ยน เวลาก็ผ่านมาสามเดือนกว่าแล้ว