กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 535 แมลงมารทมิฬวิวัฒน์
ไม่นานนัก หม่าโหวกับเส้าจิ่วก็สังหารอสูรพิสดารไปหลายตัว แล้วนำกลับมาตรงหน้าฟางอวิ้น พริบตาเดียวก็ถูกแมลงมารทมิฬนับไม่ถ้วนกลืนกินจนหมดสิ้น
“น้องชาย เกาะนี้ดูไม่ใหญ่นัก ด้วยความแข็งแกร่งของจิตสัมผัสเจ้า พอจะตรวจสอบคร่าว ๆ ได้หรือไม่ว่าบนเกาะมีอสูรพิสดารอยู่มากเท่าใด?”
ฟางอวิ้นเหินขึ้นไปกลางอากาศ สำรวจเกาะรูปวงรีด้านล่างอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมองเพชฌฆาตโลหิตแล้วถามเสียงเรียบ