กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 517 สัตว์เลี้ยงวิญญาณเสี่ยวไป๋
คราวนี้ฟางอวิ้นจึงเห็นร่างแท้ของวานรงูเหลือมเหมันต์เร้นลับชัดเจน ที่แท้เป็นวานรสูงครึ่งจ้าง ขนปกคลุมทั่วร่างเป็นสีขาว แต่หางกลับดำสนิท ดวงตากลมโตทั้งสองข้างเปี่ยมชีวิตชีวา ครั้นเห็นไอเหมันต์เร้นลับถูกสลายไป มันก็เผยความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด
ฟางอวิ้นลอบคิดว่าเป็นโอกาสดี จึงยกมือฟาดปราณกระบี่ออกไปหลายสาย พร้อมเร่งลมปราณแท้ในร่าง ปีกวิญญาณด้านหลังขยับขึ้นลงอย่างแรง แสงเหินพลันพุ่งทะยาน ร่างของเขาพุ่งเข้าใส่วานรงูเหลือมเหมันต์เร้นลับอย่างรวดเร็วประหนึ่งลูกธนูพ้นสาย!
“พี่น้อง ช่วยข้าด้วย!”