กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 474 โลหิตมังกรแท้
“ท่านวางแผนได้ดีทีเดียว หลอกพวกเราหลายคนให้เข้ามาในรอยแยกมิติเพื่อช่วยเปิดอาคมผนึก แล้วคิดกำจัดพวกเรา ข้าควรเรียกท่านว่าจอมพรตหน้าหยก หรือผู้อาวุโสหลานเจินดีเล่า?”
ฟางอวิ้นหยุดร่างกลางอากาศ ห่างจากจอมพรตหน้าหยกราวสามสิบจั้ง มองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม ก่อนถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า
“ฮ่า ๆ สหายเต๋าเฉาจะเรียกอย่างไรก็ได้ ในเมื่อผู้เฒ่าละทิ้งร่างของผู้บำเพ็ญอิสระหลานเจินไปแล้ว ก็จะใช้ฐานะจอมพรตหน้าหยกมีชีวิตอยู่ต่อไปเถิด!”
จอมพรตหน้าหยกได้ยินแล้วก็ยิ้มเล็กน้อย เก็บถุงเก็บสมบัติสองใบในมือ ก่อนมองฟางอวิ้นอย่างสบายอารมณ์และกล่าวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น