กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 467 เต่าโคลนผนึกเพลิงผลาญ
เมื่อซ่งเผิงเข้าใกล้ต้นหม่อนเพลิงจนเหลือระยะห้าจั้ง จู่ ๆ เขาก็หยุดลง แล้วประสานมุทราด้วยสองมือเป็นเคล็ดอาคมสายหนึ่ง กระบี่ยาวสีเขียวเหนือศีรษะยาวราวหนึ่งจั้ง พลันเปล่งแสงวาบก่อนพุ่งตรงไปยังกิ่งไม้ที่มีผลเพลิงทอง!
ก้อนหินสองก้อนใต้ต้นหม่อนเพลิงพลันขยับ ก้อนทางซ้ายลอยขึ้นมา ศีรษะกลมป้อมผุดออกมาจากก้อนหิน ก่อนอ้าปากงับกระบี่ยาวสีเขียวไว้!
แทบจะในชั่วพริบตาเดียวกัน ศีรษะหนึ่งก็ผุดออกมาจากก้อนหินที่อยู่ใกล้ซ่งเผิง แล้วอ้าปากงับเขา แต่ถูกหยกประดับที่เปล่งแสงสีเขียวเรืองรองชิ้นหนึ่งขวางไว้
“ใต้เท้า ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่หรือไม่ นั่นดูเหมือนเต่าสองตัว…”