เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 462 ทะเลสาบลาวา
หลังข้ามยอดเขาสีดำไป ทุกคนก็เห็นหุบเขาขนาดมหึมาอยู่ตรงตีนเขาจริง ๆ พลันเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึง
หุบเขาแห่งนี้มีพื้นที่กว้างหลายพันหมู่ รอบด้านถูกขุนเขาโอบล้อม จึงไม่มีทางเข้าออกให้เห็นชัด ภายในเต็มไปด้วยดอกไม้แปลกและหญ้าประหลาด เพียงเข้าใกล้ก็ได้กลิ่นหอมอบอวล น้ำตกหลายสายไหลลงมาจากภูเขารอบข้างดุจแพรขาว ก่อเกิดเป็นลำธารเล็ก ๆ หลายสาย ก่อนจะไหลรวมกันลงสระใหญ่กลางหุบเขาซึ่งปกคลุมด้วยไอขาว บรรยากาศงดงามรื่นรมย์สมคำกล่าวจริง ๆ
“สหายเต๋าเฉา ลองทายดูสิว่า ‘มุกวิญญาณอัคคี’ กับเพลิงนิลปรโลกถูกวางไว้ที่ใดในหุบเขา?”
จอมพรตหน้าหยกมองหุบเขาเบื้องล่าง ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่น้ำเสียงกลับสงบนิ่งยิ่ง
“ฮ่า ๆ! หุบเขากว้างใหญ่เช่นนี้ สถานที่ที่อาจวาง ‘มุกวิญญาณอัคคี’ กับเพลิงนิลปรโลกไว้มีมากมายเหลือเกิน ทำเอาข้าจนปัญญาแล้ว!”
ฟางอวิ้นกำลังสำรวจสภาพภายในหุบเขา พอได้ยินคำถามของนักพรตหน้าหยกก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนหัวเราะเบา ๆ แล้วกล่าว