เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 451 ประโยชน์อันน่าอัศจรรย์ของผลแก่นทองคำ
เดือนสามยามวสันต์ แสงตะวันอ่อนโยนเป็นพิเศษ ราวกับม่านแพรสีทองที่ทอดลงปกคลุมหุบเขาเสี่ยวเยี่ยน ไออุ่นแผ่ซ่านขับไล่ความหนาวเย็นสุดท้ายที่หลงเหลือจากเหมันตฤดู
สองพี่น้องเซียวหงหงกับเซียวหลานหลานขี่อยู่บนหลังเสี่ยวหวงและเสี่ยวเฮย ไล่หยอกล้อกันกลางอากาศ เสียงหัวเราะใสราวกระดิ่งเงินดังขึ้นเป็นระยะ
ส่วนฟางอวิ้นผู้เป็นอาจารย์ของพวกนาง เวลานี้กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องศิลาด้านซ้ายของถ้ำบำเพ็ญเพียร หลับตาทำสมาธินิ่งไม่ไหวติง เบื้องหน้ามีกล่องหยกขนาดต่าง ๆ หลายสิบใบกับห่อผ้าบรรจุวัตถุดิบเสริมวางอยู่
นับดูแล้ว เวลาผ่านมาสามเดือนกว่า นับตั้งแต่ฟางอวิ้นกลับสำนักสุริยาทองจากที่ราบแดนเถื่อน ช่วงเวลานี้เขาเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่ในถ้ำบำเพ็ญเพียรตลอด ไม่เคยก้าวออกไปแม้แต่ก้าวเดียว
วันเวลาผ่านไปทีละวัน สภาวะจิตของฟางอวิ้นค่อย ๆ สงบและมั่นคงขึ้น เขาจึงตัดสินใจใช้ “แก่นเหมันต์ปรโลก” กับแก่นอสูรของแมงมุมโลหิตเหมันต์ครามในกระบอกวิเศษ ลองหลอม “โอสถรวมวิญญาณแรกกำเนิด”