เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 449 พฤกษาศักดิ์สิทธิ์
“จุ๊ ๆ เจ้าหนุ่ม เจ้าใช้เวลาจัดการธุระชักช้าเหลือเกิน แต่พลังบำเพ็ญกลับเพิ่มขึ้นรวดเร็ว ผ่านไปแค่สิบกว่าปีก็บำเพ็ญเคล็ดวิชาดาวตกเหินฟ้าถึงบทเคล็ดวิชาชั้นที่ 7 แล้ว ตอนนี้ข้ามีธุระบางอย่างจนปลีกตัวไม่ได้ เจ้าตามสัตว์เลี้ยงวิญญาณของข้าขึ้นมาเถิด!”
หลังเสวี่ยเฟิ่งรายงานเรื่องได้ไม่นาน เสียงของทีน่าก็ดังถึงหูฟางอวิ้น คราวนี้ชัดเจนกว่าเดิมมาก ทั้งกังวานสดใสและเปี่ยมชีวิตชีวา ฟังดูราวกับเป็นเด็กสาวอายุน้อย เพียงแต่ในน้ำเสียงแฝงความไม่พอใจอยู่เล็กน้อย
ขณะที่ฟางอวิ้นกำลังแอบนินทาในใจว่าพวกปีศาจเฒ่าเหล่านี้ต่างเชี่ยวชาญวิธีบำรุงสุขภาพกันนัก จู่ ๆ ภาพเบื้องหน้าก็พร่าเลือน ไหล่ของเขารู้สึกหนักขึ้นเล็กน้อย
เขาหันไปมอง พลันตกใจจนสะดุ้ง บนไหล่ซ้ายของตนมีเหยี่ยวตัวหนึ่งมาเกาะอยู่ตั้งแต่เมื่อใดไม่ทราบ ขนทั่วร่างของมันขาวโพลนไร้สีอื่นปะปน กำลังใช้จะงอยปากสางขนอยู่