เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 407 อาณาเขตสุริยะผลาญ
หลังทะลวงลูกบอลอัสนี กิเลนอาบเพลิงก็อ้าปากพ่นเปลวเพลิงสีทองก้อนใหญ่สองก้อนติดต่อกัน เปลวเพลิงขยายใหญ่ตามแรงลมกลางอากาศ แล้วแปรเป็นหงส์เพลิงกับกิเลน พุ่งเข้าใส่นกเผิงและพยัคฆ์ยักษ์ตามลำดับ
“หุบปาก! ไม่เช่นนั้นข้าจะโยนเจ้าไปฝั่งโน้นเดี๋ยวนี้ แล้วดูว่าเจ้าตัวนี้ปกป้องจุดอ่อนด้านหลังไว้ดีหรือไม่!”
ฟางอวิ้นได้ยินคำพูดของเพชฌฆาตโลหิต ก็กล่าวอย่างหงุดหงิด
เพชฌฆาตโลหิตจำต้องหุบปากอย่างไม่เต็มใจ พลางแอบบ่นในใจอย่างขุ่นเคือง เจ้าตาบอดเอ๊ย อีกฝ่ายมีหางยาวใหญ่ขนาดนั้น บังทุกอย่างที่ควรบังไว้หมดแล้ว ยังต้องดูอีกหรือ?
ฟางอวิ้นประสานเคล็ดอาคมด้วยมือข้างเดียว แล้วชี้ไปยังอีกฟาก พระพุทธรูปไม้พลันเคลื่อนหน้า ราวกับกำแพงยักษ์ที่กำลังรุกเข้าใกล้กิเลนอาบเพลิง
นกเผิงถูกหงส์เพลิงสีทองขวางไว้ มันยื่นกรงเล็บดำออกไปจับปีกทั้งสองข้างของหงส์เพลิงไว้แน่น จะงอยปากแหลมคมวาววับจิกแต่ละครั้งก็ทิ้งรูขนาดเท่ากำปั้นไว้บนตัวอีกฝ่าย แต่ไม่นานเปลวเพลิงรอบข้างก็เข้ามาเติมเต็มรูเหล่านั้น