เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 398 ชงหมิง
ฟางอวิ้นได้ยินคำพูดของหลวงจีนน้อยก็พูดไม่ออกอยู่บ้าง ลอบนินทาว่าเจ้าหมอนี่ช่างพูดวกวนเสียจริง แค่บอกว่าทั้งสองเพิ่งพบกันครั้งแรกก็จบแล้ว กลับอ้อมค้อมอยู่นาน
“อมิตาพุทธ! ศิษย์พี่เป็นแขกคนสำคัญของวัดพันพุทธ ทั้งยังมีปัญญาหยั่งรู้สูงส่ง มีวาสนาต่อพุทธศาสนา เชิญตามอาตมาเข้าไปในวัด ดื่มชาสักถ้วยเถิด!”
หลวงจีนน้อยยิ้มบาง ๆ ประนมมืออีกครั้ง ก้มศีรษะคารวะฟางอวิ้น แล้วเชื้อเชิญเขาเข้าไปในวัด
“หึ ๆ ขอบคุณอาจารย์น้อย เชิญเถิด แต่ข้าเป็นคนโง่เขลานัก คงไม่มีวาสนากับพุทธศาสนากระมัง…”
ฟางอวิ้นได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ใบหน้าก็พลันเผยสีหน้าพิกล ยิ้มไม่ถึงดวงตาขณะกล่าว
เขาลอบคิดว่าแย่แล้ว หลวงจีนน้อยผู้นี้คงคิดชักชวนเขาเข้าวัดพันพุทธกระมัง? เรื่องนี้รับปากไม่ได้เด็ดขาด
ฟางอวิ้นไม่มีทางบวชเป็นพระแน่ เขาไม่อยากโกนหัว อีกอย่างเขายังต้องแต่งกับตงฟางมู่เยว่เพื่อสืบสกุลตระกูลฟางด้วย!