เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 384 ย้ายออกจากเมืองเย่อิง
แคว้นเสินหยวน ฉยงโจว อำเภอชิงเล่อ เมืองเย่อิง
ลำแสงสีส้มสายหนึ่งพุ่งผ่านฟากฟ้า เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว ก่อนหยุดอยู่กลางอากาศเหนือเมือง
กลุ่มแสงสีส้มเหลืองสลายไป เผยให้เห็นชายหนุ่มวัยยี่สิบกว่า เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีเหลืองอ่อน รูปร่างหน้าตาธรรมดา ผิวออกเหลืองเล็กน้อย รูปร่างไม่กำยำ กระทั่งดูผอมบางอยู่บ้าง ทว่าสิ่งแปลกคือรอบกายเขาแผ่พลังสุขุมนิ่งดุจขุนเขา ราวกับเป็นรากฐานของผืนดินที่แข็งแกร่งจนไม่อาจทำลายหรือสั่นคลอนได้
สิ่งที่ทำให้ผู้คนประทับใจที่สุดคือดวงตาของชายหนุ่ม ใสกระจ่างและเป็นประกายราวดวงดาวพร่างพรายบนท้องฟ้ายามค่ำคืน ลึกล้ำดุจมหาสมุทร
“เพชฌฆาตโลหิต ยังไม่พบสิ่งใดเลยหรือ?”
ชายหนุ่มมองใบหน้าผีสีเลือดข้างกาย แล้วถามเสียงเรียบ
“พี่ใหญ่! ข้าขอสาบานด้วยชีวิตว่า คนที่ท่านพูดถึงไม่อยู่ในรัศมีพันลี้นี้แน่นอน มิฉะนั้นข้าต้องสัมผัสถึงตัวนางได้แน่ จริง ๆ นะ!”