เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 357 โล่สีเงิน
ในจังหวะที่ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์มารขอบเขตก่อแก่นปราณเหินขึ้นกลางอากาศ สมบัติวิเศษทั้งสามก็ฟาดลงบนฐานที่มั่นของเผ่ามนุษย์มารเบื้องล่างด้วยอานุภาพอันแข็งแกร่ง เปลวเพลิงสีแดง ผลึกน้ำแข็ง และสายฟ้าพลันพุ่งกระจาย พร้อมเสียงดังสนั่น “ครืน ๆ”
ชั่วขณะนั้น ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์มารเบื้องล่างส่งเสียงกรีดร้องระงม ต่างร่ายอาคมโผล่ขึ้นมาจากผิวทราย
ทว่าก่อนพวกเขาจะทันขยับทำสิ่งใด ลูกแก้วสีแดงเหนือศีรษะฟางอวิ้นก็เปล่งแสงเจิดจ้า ลูกแก้วขนาดเท่ากำปั้นบินออกมาจากมันไม่หยุด พุ่งเข้าใส่ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์มารเบื้องล่างแล้วระเบิดออกทีละลูก เปลวเพลิงพลันพวยพุ่งกระจาย ทำให้เผ่ามนุษย์มารบาดเจ็บล้มตายไปอีกกลุ่มใหญ่
โครงกระดูกสีเลือดขนาดมหึมาสองตนเข้าร่วมสนามรบตามกันมา พวกมันชูขวานรบในมือขึ้นสูง ฟาดฟันสังหารผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์มารอย่างไร้ปรานี
เมื่อเห็นเช่นนั้น สีหน้าโกรธเกรี้ยวของผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์มารขอบเขตก่อแก่นปราณก็ยิ่งทวีความดุดัน เขาอ้าปากพ่นโล่สีเงินขนาดเล็กออกมาชิ้นหนึ่ง มันหมุนอยู่กลางอากาศสองสามรอบ ก่อนขยายใหญ่ขึ้นเท่าฝาหินโม่ แล้วลอยป้องกันอยู่เบื้องหน้า