เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 303 เกราะศึกทลายทอง
[หัวชื่อตอน]
ห้าวันต่อมา ฟางอวิ้นพาเฉินเส้าหยางกับจ้าวเชียนอวี่มาถึงนครเมฆาครามแห่งอวี่โจว
บัดนี้คุณหนูใหญ่ตระกูลจ้าวผู้นี้มองฟางอวิ้นด้วยแววตายำเกรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ต้องรู้ว่านางกับเฉินเส้าหยางขี่ม้าเร็วจากนครเมฆาครามไปเมืองเย่อิง ใช้เวลาตั้งสามเดือนกว่า ส่วนบุรุษหนุ่ม “ไม่รู้จักสำรวม” ผู้นี้กลับใช้เวลาเพียงห้าวัน ในระหว่างทางยังหยุดพักไปหนึ่งวันด้วย!
“โอ้ หลานรัก! ข้าได้ยินเสียงนกกางเขนร้องบนกิ่งไม้ตั้งแต่เช้า ก็พอเดาได้แล้วว่าเจ้าจะมา ข้าเตรียมงานเลี้ยงไว้ล่วงหน้าเรียบร้อย!”
เมื่อได้ยินว่าฟางอวิ้นมาถึง หวังจินโจวก็ออกมาต้อนรับจากจวนเช่นเคย กระตือรือร้นไม่เปลี่ยน
“ฮ่า ๆ ท่านอาหวังเกรงใจเกินไปแล้ว หลานไม่กล้ารับหรอก! คราวก่อนที่หลานมาคารวะถึงจวน ท่านอาหวังออกไปเยี่ยมสหายพอดี ไม่ได้พบกัน ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก!”
ฟางอวิ้นประสานมือคารวะอีกฝ่ายพลางยิ้มร่า ทั้งสองเดินเข้าไปในจวนอ๋องไปพลาง ทักทายถ้อยคำสุภาพกันไปพลาง ดูราวกับสหายเก่าที่ไม่ได้พบกันมาหลายปี