เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 เตาหลอมผู้บำเพ็ญหญิง
[หัวเรื่อง]
“ที่แท้นี่ก็คือหุ่นเชิดของสำนักสุริยาทอง ข้าเป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระ ฝึกฝนอยู่ในถ้ำบำเพ็ญเพียรมานานหลายปี นอกจากแวะมาตลาดผู้บำเพ็ญเพียรเพื่อหาสิ่งที่ต้องการเป็นครั้งคราวแล้ว ก็แทบไม่ออกไปไหน ก่อนหน้านี้เคยได้ยินคนพูดถึงสิ่งนี้ แต่ไม่เคยเห็นมาก่อน ทำให้เถ้าแก่สือหัวเราะเยาะแล้ว!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฟางอวิ้นก็ใจหายวาบ รู้ว่าอีกฝ่ายเริ่มสงสัยตัวตนของเขาแล้ว แต่ภายนอกกลับแสดงสีหน้าเก้อเขิน ก่อนยิ้มอย่างขัดเขิน
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ข้ายังนึกว่าสหายเต๋าเฉาเป็นผู้บำเพ็ญเพียรจากแคว้นเสินหยวนเสียอีก! แต่จะว่าไป สหายเต๋ามาจากที่ใดก็ช่าง ขอเพียงเข้ามาในหอจันทรามายาแล้ว ท่านก็คือแขกผู้ทรงเกียรติ ข้าไม่ใส่ใจเรื่องพวกนั้นหรอก!”
เมื่อได้ยินคำพูดของฟางอวิ้น สือหยวนลี่ก็ทำสีหน้ากระจ่างแจ้งเกินจริง ก่อนหัวเราะคิกคักแล้วเอ่ยราวกับมีนัยอื่นแฝงอยู่
“ยายเฒ่ามารนี่ฉลาดเป็นกรดจริง ๆ!”