เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 286 นักพรตอู๋ฉิง
เมื่อเสวียนเจินเห็นหลิงอวิ๋นจื่อ เจ้าคนฉลาดเกินใครลากตนลงไปพัวพันด้วย ก็ได้แต่กลอกตามองเขาอย่างพูดไม่ออก เห็นศิษย์พี่กำลังเดือดดาล จึงไม่กล้าหาเรื่องใส่ตัวอีก ได้แต่ส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังสหายเต๋าฟางที่อยู่ข้าง ๆ ซึ่งกำลังนั่งดูเรื่องสนุกอย่างสบายอารมณ์พอดี
ฟางอวิ้นเข้าใจความรู้สึกของนักพรตอู๋ฉิงเป็นอย่างดี คนเล่นหมากรุกฝีมือกระจอกส่วนใหญ่ในโลกก็เป็นเช่นนี้ ทั้งที่รู้ว่าฝีมือตนย่ำแย่ แต่ก็ยังชอบประลองบนกระดานกับผู้อื่น เจ้าเอาชนะเขาได้ แต่ห้ามพูดว่าฝีมือเขาไม่เอาไหนเด็ดขาด มิฉะนั้นเจ้าจะกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของอีกฝ่าย ชนิดที่ไม่ตายไม่เลิกรา
“ฮ่า ๆ หากสหายเต๋าอู๋ฉิงไม่ถือสา ให้ข้าพูดอย่างเป็นธรรมสักประโยคได้หรือไม่?”
เดิมทีฟางอวิ้นไม่คิดยุ่งเรื่องเหล่านี้ แต่เขายังต้องให้เสวียนเจินพาไปหา ‘บันทึกของวิเศษใต้หล้า’ เพื่อค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับหยกหยางสูงสุด จึงเอ่ยปากขึ้น
“จริงด้วย! สหายเต๋าฟางเป็นคนมีรสนิยม ทั้งยังเคยดื่มชาน้ำค้างกับชาเมฆหมอก ย่อมตัดสินได้อย่างยุติธรรมแน่นอน!”