เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 280 วิชาลับจิตดั้งเดิม
[แท็กหัวเรื่อง]
“หมอนใบนี้…ดูเหมือนทำจากหยกประหลาดบางชนิด ถึงกับแผ่ไออุ่นออกมาได้ น่าสนใจอยู่บ้าง…ไม่สิ! นี่คือพลังธาตุไฟ แม้จะอ่อนจางยิ่งนัก แต่ย่อมเป็นพลังธาตุไฟไม่ผิดแน่!”
สวี่เฟยไม่ได้หยิบหมอนหยกขึ้นมาทันที หากใช้จิตสัมผัสห่อหุ้มตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่งก่อน จากนั้นจึงส่งเสียง “จุ๊ ๆ” ชื่นชม แล้วค่อยพินิจดูอย่างละเอียด เขาพลันร้องอุทาน หลับตาสัมผัสอย่างถี่ถ้วนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า
“ผู้อาวุโสฟาง เชิญดื่มชา!”
“ท่านปู่ นี่คืออะไรหรือ อุ่น ๆ สบายจังเลย!”
เวลานั้นสวี่เหมยยกชาที่ชงเสร็จแล้วเข้ามา นางกะพริบดวงตากลมโต มองหมอนหยกหยางสูงสุดด้วยสีหน้าใคร่รู้อย่างยิ่ง
“ฮ่า ๆ นี่เป็นของล้ำค่าที่น้องฟางนำมาให้ เจ้าอย่าไปจับเล่นส่งเดช หากทำพังขึ้นมา ข้าจะไม่รับผิดชอบนะ ถึงตอนนั้นคงต้องเอาเจ้าไปชดใช้ให้เขาแล้ว!”
สวี่เฟยมองหลานสาวอย่างเอ็นดู ยื่นหมอนหยกหยางสูงสุดให้นาง แล้วเอ่ยเย้าอย่างอารมณ์ดี คล้ายจงใจและคล้ายไม่ตั้งใจ