เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 277 ค่ายกลดาวตกสุริยันหยก
เมื่อหญิงชราเห็นวิหคสุริยันร้อนแรงที่ก่อร่างจากเปลวเพลิงถูกแช่แข็ง สีหน้าก็พลันเปลี่ยน รีบประสานเคล็ดอาคมสีแดงสายหนึ่งแล้วซัดใส่วิหค จากนั้นชี้ไปยังกะลาหน้าตน เปลวเพลิงหลายสายพ่นออกมาจากภายใน พุ่งเข้าไปในร่างของวิหคสุริยันร้อนแรง
หลังวิหคสุริยันร้อนแรงดูดซับเปลวเพลิงจากในกะลา เปลวไฟรอบกายก็พลันลุกโชนแรงขึ้นหลายส่วน ทั้งยังเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอมส้ม ละลายและสลายหมอกสีน้ำเงินขาวที่โอบล้อมเข้ามา พร้อมส่งเสียง “ซี่ ๆ” ไม่หยุด สัตว์ทั้งสองจึงชะงักค้างประจันหน้ากันกลางอากาศเช่นนี้
ยามนี้ผู้อาวุโสผมขาวโยนกระบอกไม้ไผ่ไปไว้เบื้องหน้าแล้ว นิ้วทั้งสิบของสองมือประสานเคล็ดอาคมนับสิบอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันก็ร่ายมนตร์คาถายืดยาวซึ่งฟังเข้าใจยาก
เห็นเพียงกระบอกไม้ไผ่กลางอากาศเปล่งแสงวิเศษสีเขียวจาง ๆ ออกมา จากนั้นปากกระบอกก็หันไปทางฟางอวิ้น ก่อนพ่นเงาร่างขนาดเท่าเมล็ดถั่วเหลืองออกมาทีละเม็ด เงาเหล่านั้นเนรมิตเป็นรูปร่างมนุษย์ถืออาวุธ พุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายด้วยความเร็วสุดขีด!
เมื่อเงาทหารเหล่านั้นเข้ามาใกล้ฟางอวิ้นในระยะราวหนึ่งจั้ง ก็ถูก “ลูกดาวตกสุริยันแท้” ข้างกายเขาพุ่งเข้าขวาง ทันทีที่ปะทะกันก็แตกสลายเป็นควันสีเขียวและมลายหายไปกลางอากาศ ทว่าเมล็ดถั่วเหลืองที่กระบอกไม้ไผ่พ่นออกมากลับไม่ขาดสาย พอแปรเป็นเงาร่างมนุษย์ก็พากันโถมเข้าใส่อย่างไม่กลัวตาย