เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 268 หอแบ่งสมบัติ
หัวเรื่อง
เมื่อได้ยินจอมพรตหน้าหยกกล่าวเช่นนั้น สีหน้าของฟางอวิ้นทั้งสามก็เผยความกระตือรือร้นขึ้นมาทันที แม้แต่หม่าโหวกับเส้าจิ่วที่ตามมาเปิดหูเปิดตา ก็ยังตื่นเต้นจนยากจะระงับ
“สหายเต๋าหน้าหยกกล่าวได้ถูกต้องยิ่ง พวกเรารีบเข้าไปดูกันเถิดว่าข้างในมีสมบัติอันใดบ้าง ถ้ำบำเพ็ญเพียรแห่งนี้คงไม่มีอาคมผนึกอื่นอีกกระมัง!”
หลิงอวิ๋นจื่อยิ้มกว้าง ก่อนกระแอมเบา ๆ แล้วกล่าวอย่างแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง
เสวียนเจิน นักพรตหญิงโฉมงามราวบุปผา ดูสงบนิ่งที่สุดในบรรดาคนทั้งหมด ทว่าบนใบหน้าก็ยังมีรอยยิ้มจาง ๆ แววตาเผยความเร่าร้อน ดูงดงามเย้ายวนเป็นพิเศษ
“คงไม่มีแล้ว! ตามที่เคล็ดวิชาในกระบอกหยกซึ่งผู้อาวุโสหลานเจินทิ้งไว้บันทึกไว้ ถ้ำบำเพ็ญเพียรแห่งนี้มีค่ายกลอยู่เพียงสองชนิดเท่านั้น อย่างไรเสียคนที่แก้อาคมผนึกเทพเร้นลับได้ก็มีไม่มาก แต่ทุกคนก็ยังควรระมัดระวังไว้ก่อน!”