เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 261 ร่วมลงขันหลอมโอสถ
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าแก่เจ้าเล่ห์นี่ต้องมีแผนไม่ดี ที่แท้ก็หมายตา ‘บัวแก่นโลหิต’ ของข้า รีบไปเสีย รีบไป!”
เมื่อชายชราได้ยินคำว่า “โอสถควบแน่นปราณ” ใบหน้าก็เผยความหวั่นไหวขึ้นมาวูบหนึ่ง แววตาสงสัยกวาดมองสวี่เฟยกับฟางอวิ้นไปมา แล้วเริ่มโบกมือไล่ทั้งสอง
“สหายเต๋าท่านนี้ ข้ารวบรวม ‘เขามังกรคชสาร’ ‘หญ้าผลึกโลหิต’ และ ‘ผลแก่นชาด’ ซึ่งเป็นสมุนไพรวิญญาณสามชนิดนี้ได้ครบแล้ว หากสหายเต๋ายินดีนำ ‘บัวแก่นโลหิต’ ออกมา ไม่ว่าท้ายที่สุดจะหลอม ‘โอสถควบแน่นปราณ’ ได้กี่เม็ด ท่านก็แบ่งไปได้แปดเม็ด”
ฟางอวิ้นมองสวี่เฟยอย่างพูดไม่ออก ตาแก่นี่ดูเผิน ๆ เหมือนผู้ทรงคุณธรรม ไม่คิดเลยว่าจะมีชื่อเสียงย่ำแย่ถึงเพียงนี้ในสำนักไม้บรรทัดหนัก เขาจึงกระแอมเบา ๆ แล้วประสานมือกล่าวกับชายชรา
“จุ๊ ๆ ๆ! ขอบเขตก่อแก่นปราณขั้นต้น…เจ้าหนุ่ม ปีนี้เจ้าอายุเท่าไร?”
ชายชราได้ยินเช่นนั้น ก็เพ่งพิจารณาฟางอวิ้นอย่างละเอียดด้วยความกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย ครู่ต่อมาจึงถามด้วยสีหน้าประหลาด
สวี่เฟยที่ยืนอยู่ด้านข้างได้ยินดังนั้น ก็หันมามองอย่างสนใจทันที ดูเหมือนเขาจะอยากรู้คำตอบของคำถามนี้เช่นกัน
“ปีนี้ข้าอายุยี่สิบปีพอดี”