เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 243 วิชาหลอมโอสถ
“ท่านผู้มีพระคุณ เหตุใดท่านจึงมา เชิญนั่งก่อน!”
อันคังโม่ได้ยินว่ามีคนเข้ามา พอเงยหน้าขึ้นเห็นฟางอวิ้นก็รีบวางสมุดบัญชีกับกล้องยาสูบลง แล้วลุกขึ้นต้อนรับ
“ข้าเพิ่งกลับมาได้ไม่กี่วัน เมื่อครู่ไปทำธุระที่ค่ายฝึกทหารอาสา เลยแวะมาดูว่ากิจการของเจ้าเป็นอย่างไร เฉินเส้าหยางรับหลานชายสองคนของเจ้าเป็นศิษย์ การฝึกวิถียุทธ์ต้องลำบากไม่น้อย เจ้าเต็มใจหรือ?”
ฟางอวิ้นโบกมือเป็นเชิงบอกว่าอีกฝ่ายไม่ต้องออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม ทันทีที่เขาพูดจบ เสียงสับกระดูกด้านนอกก็หยุดลง เห็นได้ชัดว่า “จางเฟยหญิง” เป็นห่วงเรื่องลูกชายมาก
“ท่านผู้มีพระคุณพูดอะไรเช่นนั้น ยิ่งลำบากยิ่งประสบความสำเร็จ! พี่เฉินเป็นคนที่คอยติดตามท่านผู้มีพระคุณ ความสามารถย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว การที่เขายอมรับหลานชายข้าเป็นศิษย์ นับเป็นวาสนาของพวกเขา หากท่านผู้มีพระคุณช่วยชี้แนะพวกเขาในยามว่างอีกสักหน่อย บรรพบุรุษบ้านอันของข้าคงมีบุญยิ่งนัก!”