เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235 ผลเพลิงเวหาคราม
แคว้นเสินหยวน เมืองหลวง จวนอ๋องหลู่
ยามดึก อ๋องหลู่มาถึงเรือนหลังอันเงียบสงบ ก่อนเคาะประตูห้องข้างหลังหนึ่งทางทิศตะวันตก
“เข้ามาเถิด”
ครู่ต่อมา เสียงเย็นชาก็ดังมาจากในห้อง
“ฝ่าบาทมาที่นี่กลางดึก ไม่ทราบว่ามีเรื่องใดหรือ?”
ในห้องมืดสนิท เสียงเรียบเฉยของหลี่มู่ฉิงดังมาจากมุมห้อง ฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์ใดแฝงอยู่
“เรื่องเป็นเช่นนี้ วันนี้ข้าไปจวนของน้องเจ็ด คาดไม่ถึงว่าจะได้พบฟางอวิ้น คนผู้นี้ไม่เพียงแต่ยังไม่ตาย…”
อ๋องหลู่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในจวนอ๋องซิ่นและความคิดบางอย่างของตนด้วยน้ำเสียงขมขื่น หลังกลับถึงจวนอย่างรีบร้อนในตอนกลางวัน เขาก็ขังตัวเองอยู่ในห้องหนังสือ ครุ่นคิดเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับฟางอวิ้นและผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิงอยู่รอบหนึ่ง แล้วพบว่ามีหลายเรื่องที่ยากจะเข้าใจ
อย่างเช่น ตอนนั้นผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิงยืนกรานอย่างยิ่งให้ตามสังหารฟางอวิ้น แต่กลับใช้เวลานานกว่าหนึ่งเดือนกว่าจะกลับถึงเมืองหลวง เรื่องนี้ช่างฟังไม่ขึ้น