เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220 เข้าพึ่งอ๋องหลู่
ฟางอวิ้นนั่งอยู่บนชั้นสองของหอหงเหยี่ยน คีบเนื้อปลาไหลขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนใส่เข้าปากเคี้ยวช้า ๆ เขาเหลือบมองแขกหลายคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในโรงเตี๊ยม แล้วหันกลับมามองอาหารบนโต๊ะที่เย็นชืดไปนานแล้ว สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
ในช่วงบ่ายวันนั้น เขาใช้วิชาลับปกปิดพลังบำเพ็ญทั้งหมด แล้วแปลงโฉมเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่งหน้ากลม เดินทางไปยังจวนอ๋องหลู่ อ้างว่าตนเป็นพ่อค้าจากต่างถิ่นที่เพิ่งเข้ามาเมืองหลวง เลื่อมใสท่านอ๋องหลู่มานาน อยากเข้าไปคารวะสักครั้ง เขายังรู้จักกาลเทศะ ล้วงตั๋วเงินปึกหนึ่งออกมาเอาใจคนเฝ้าประตูและยาม พร้อมยื่นเทียบเชิญให้ด้วย
เพราะฟางอวิ้นลงมือใจกว้าง อีกทั้งวาจายังนอบน้อมยิ่ง คนเฝ้าประตูจึงชี้ “ทางสว่าง” ให้เขา โดยบอกว่าคืนนี้ท่านอ๋องหลู่จะเลี้ยงรับรองแขกผู้มีเกียรติคนหนึ่งที่หอหงปิน ให้เขาลองมาที่นี่ดูเผื่อจะมีโชค