เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 201 กลับเมืองเย่อิง
“ของประหลาดหรือ? เช่นนั้นข้าคงพลาดของที่ทำให้ได้เปิดหูเปิดตาชิ้นนี้ไปไม่ได้แล้ว!”
“เอ๊ะ ของชิ้นนี้ใสกระจ่าง กลิ่นโอสถหอมประหลาดโชยมา ไม่ทราบว่าเป็นโอสถชนิดใดและมีสรรพคุณอย่างไร?”
ตู้เหล่ยซือเปิดขวดหยก เทโอสถสองเม็ดออกมาวางบนมือ พิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง แววประหลาดใจวูบผ่านใบหน้าเพียงชั่วพริบตา ก่อนถามด้วยความสงสัย
“โอสถนี้เรียกว่าโอสถคงโฉม มีสรรพคุณเพียงอย่างเดียว ทำให้คนคงความเยาว์วัยและรูปโฉมไม่เปลี่ยน เถ้าแก่ตู้คิดว่าอย่างไร?”
ฟางอวิ้นหัวเราะเบา ๆ ใบหน้าเผยรอยยิ้มลึกลับ ก่อนเอ่ยอย่างช้า ๆ
“สูดลมหายใจเฮือก! เป็นโอสถคงโฉมในตำนานจริง ๆ สหายเต๋าเฉามีของวิเศษเช่นนี้ด้วย!”
“สหายเต๋าโปรดรอสักครู่ ข้าต้องให้ผู้หลอมโอสถของร้านตรวจสอบโอสถคงโฉมเม็ดนี้ก่อน จึงจะตัดสินราคาได้!”