เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 199 ตลาดวารีคราม
ไม่นานนัก ศิษย์สำนักจันทรามายาสองคนก็เรียกเสี่ยวเอ้อร์มา โยนเงินแท่งหนึ่งให้ แล้วออกจากหอสุราเต๋อเซิ่งไป
ขณะเสี่ยวเอ้อร์เก็บชามตะเกียบบนโต๊ะ เขาเหลือบมองโต๊ะริมหน้าต่างโดยไม่ตั้งใจ แล้วพบว่าท่านลูกค้าหนุ่มผู้ใจกว้างที่กินได้อย่างน่าตกตะลึงผู้นั้น ออกจากหอสุราไปตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้
หลังออกจากหอสุรา ศิษย์สำนักจันทรามายาทั้งสองก็ตรงออกจากนครชิงซาน ใช้วิชาตัวเบามุ่งหน้าไปยังเทือกเขาจันทรามายา
ทั้งสองวิ่งไปได้ราวสิบกว่าลี้ จู่ ๆ ก็หยุดชะงักพร้อมกัน สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจและหวาดระแวง พลางมองชายชราชุดเหลืองที่ยืนอยู่เบื้องหน้า
ชายชราผู้นี้ดูมีอายุหกสิบถึงเจ็ดสิบปี ใบหน้าที่ออกม่วงคล้ำเล็กน้อยเต็มไปด้วยริ้วรอยลึกดุจร่องหุบเขา พลังวิญญาณอันแข็งแกร่งแผ่ออกมาจากร่าง ทำให้ศิษย์สำนักจันทรามายาทั้งสองอดหวาดหวั่นจนใจเต้นระรัวไม่ได้
“พวกเจ้าสองคนเป็นศิษย์สำนักจันทรามายาหรือ?”
ชายชรากวาดตามองทั้งสองครู่หนึ่ง แล้วถามด้วยสีหน้าไร้อารมณ์