เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 ฮองเฮาและอ๋องยง
หลังฟางอวิ้น ตงฟางมู่เยว่ และตงฟางเฟยอวี่ทั้งสามถวายคำนับจักรพรรดิและฮองเฮาแล้ว พวกเขาก็ได้รับการจัดให้นั่งที่โต๊ะยาวสามตัวซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด ตรงด้านล่างโต๊ะประธาน
ไม่นานนัก สาวใช้ในวังสิบกว่าคนก็ประคองสุราเลิศรสและอาหารจานหรูเข้ามา แล้วจัดวางไว้บนโต๊ะของทุกคนทีละอย่าง
“เยว่เอ๋อร์ เหตุใดวันนี้ถึงอารมณ์ดีนัก อยู่ในคลังลับตั้งนาน ได้สมบัติล้ำค่าอะไรหรือไม่ เอาออกมาให้เจิ้นดูหน่อยได้หรือไม่?”
จักรพรรดิเต๋อหลงเห็นว่าพระธิดาสุดที่รักมีรอยยิ้มเต็มใบหน้า จึงอดถามอย่างสงสัยไม่ได้
“คิกคิก! เสด็จพ่อทายผิดแล้ว! ที่เยว่เอ๋อร์อารมณ์ดีเช่นนี้ เพราะดีใจแทนฮองเฮาเพคะ!”
ตงฟางมู่เยว่กล่าวพลางหัวเราะคิกคัก นางลุกขึ้นวิ่งไปหาฮองเฮา แล้วกระซิบข้างพระกรรณเบา ๆ
“ฝ่าบาท เยว่เอ๋อร์บอกว่า คุณขุนนางฟางจะมอบ ‘โอสถคงโฉม’ ให้หม่อมฉันอีกสองเม็ดเพคะ!”
พอฮองเฮาได้ฟังคำของตงฟางมู่เยว่ ใบหน้าที่สงบนิ่งพลันเผยรอยยิ้มขึ้นมาทันที นางกล่าวอย่างยินดีระคนประหลาดใจ
“โอ้? ขุนนางฟางช่างใจกว้างจริง ๆ!”