เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160 ศิลาซับวิญญาณ
“ผู้ว่าการมณฑลฉยงโจว ฟางอวิ้น น้อมรับพระราชโองการของฝ่าบาท มาเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิ ขอองค์จักรพรรดิทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี!”
ฟางอวิ้นทำตามธรรมเนียมการคารวะที่ตงฟางเฟยอวี่สอนมาก่อน หมอบลงกับพื้นแล้วโขกศีรษะเสียงดัง
“ขุนนางฟางผู้เป็นที่รัก ไม่ต้องมากพิธี ลุกขึ้นเถิด!”
สุรเสียงอ่อนโยนแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจดังก้องเข้าหูฟางอวิ้น จากนั้นเฉินกงกงที่ยืนอยู่ข้างกายก็รีบก้าวเข้ามาประคองเขาขึ้น
“ขอบพระทัยในพระเมตตาของฝ่าบาท!”
ฟางอวิ้นลุกขึ้น ยืนประสานมืออยู่ข้างหนึ่ง ก่อนจะลอบพินิจจักรพรรดิเต๋อหลง ผู้ครองแคว้นเสินหยวนมานานกว่าหกสิบปีอย่างเงียบเชียบ
พระองค์ดูมีอายุราวสี่สิบถึงห้าสิบปี สวมฉลองพระองค์มังกรอันวิจิตร บนผืนผ้าปักมังกรทองห้าเล็บที่ดูประหนึ่งมีชีวิต เป็นสัญลักษณ์แห่งฐานะและอำนาจอันสูงส่ง พระหนุไว้เครายาวสามชุ่น พระพักตร์สุขุมเคร่งขรึม ดวงตาลึกล้ำราวกับมองทะลุจิตใจผู้คน ทั้งยังดูเปี่ยมด้วยปัญญาและอำนาจ อีกทั้งมีความสงบนิ่งของผู้ผ่านโลกมามากและมองทะลุสรรพสิ่ง