เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 145 เดิมพัน
ฟางอวิ้นลูบจมูก แสร้งทำเป็นเคร่งขรึมแล้วกล่าวต่อ
“เอาอย่างนี้ หากข้าแพ้ ทุกครั้งที่พบคุณชายอู๋ ข้าจะก้มคำนับท่านด้วยความเคารพ เรียกท่านว่าพี่ใหญ่ และหลีกทางให้สามช่วงตัว รับรองว่าจะไว้หน้าท่านอย่างเต็มที่!”
“แต่หากฟางผู้นี้โชคดีราวกับเหยียบขี้หมา เผลอชนะท่านได้สักกระบวนท่าหรือครึ่งกระบวน คุณชายอู๋ก็ต้อง...ต่อไปท่านมาเป็นลูกน้องข้า คอยรับใช้ข้างกายข้าเป็นอย่างไร?”
อู๋เต้าอี้ได้ฟังคำพูดไร้ยางอายที่สุดของอีกฝ่าย ใบหน้าก็ดำคล้ำราวกับก้นหม้อ จมูกบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ แทบอดใจไม่ไหวจนเกือบกระโดดขึ้นมาด่ากราด
ตงฟางเฟยอวี่ซึ่งเงียบงันมาตลอดและเฝ้ามองอยู่ข้าง ๆ อย่างเย็นชา ได้ยินดังนั้นก็มีประกายวาบในดวงตา รีบส่งสายตาให้ตงฟางมู่เยว่
“พี่เต้าอี้ เหตุใดท่านไม่กล้ารับคำท้า หรือว่ากลัวสู้ฟางอวิ้นไม่ได้?”
ตงฟางมู่เยว่ได้รับสัญญาณ ก็กลอกตาไปมาแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มหวาน