เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 109 ช่วงคอขวด
สิ่งที่ต้องมาถึง ย่อมต้องมาถึง ไม่ช้าก็เร็วเท่านั้น
เมื่อฤดูใบไม้ร่วงมาเยือนอย่างเงียบงัน เสี่ยวลิ่วจื่อก็บังคับจานสีเทามายังเรือนหลังที่ฟางอวิ้นพักอยู่
“พี่ฟาง อี้โจวใกล้เสียแล้ว! ได้ยินว่ากองทัพแนวหน้าพ่ายแพ้ยับเยิน กำลังล่าถอยไปนครวัชระตลอดทาง!”
เสี่ยวลิ่วจื่อกระโดดลงจากศาสตราอาคมรูปจาน ก่อนล้วงเอกสารฉบับหนึ่งจากถุงเก็บสมบัติส่งให้ฟางอวิ้น แล้วกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ฟางอวิ้นได้ยินก็ชะงักไป จากนั้นลูบจมูกแล้วหัวเราะขื่น ๆ อย่างจนใจ
เขารับเอกสารมาอ่าน นี่เป็นหนังสือที่หม่าชิงซานส่งมา แจ้งว่าอี้โจวใกล้เสียแล้ว สั่งให้แต่ละอำเภอในฉยงโจวเพิ่มการเตรียมพร้อม ทั้งยังกำหนดให้เริ่มเก็บเสบียงจากทุกพื้นที่ตั้งแต่วันนี้ แล้วส่งไปยังนครวัชระ เมืองหน้าด่าน
“เหตุใดอี้โจวจึงจะเสียขึ้นมากะทันหัน? ก่อนหน้านี้ตอนข้าอยู่ในนครเมฆขาว ได้ยินคนอื่นบอกว่าเมื่อหลายเดือนก่อน สำนักเสินหยวนส่งผู้บำเพ็ญเซียนกลุ่มหนึ่งไปเข้าร่วมศึกที่แนวหน้าอี้โจว รบชนะติดต่อกันหลายครั้งจนสถานการณ์กลับมามั่นคงแล้ว”
ฟางอวิ้นอ่านเอกสารซ้ำอีกรอบ ก่อนส่งคืนเสี่ยวลิ่วจื่ออย่างไม่ใส่ใจ แล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย