เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 ก่อรากฐาน
วันเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า พริบตาเดียวก็เข้าสู่ปีใหม่อีกครั้ง
ฟางอวิ้นอายุสิบหกปีแล้ว ส่วนสูงเกือบไล่ทันเฉินเส้าหยาง ความเยาว์วัยบนใบหน้าจางหายไปหมด เขาดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก ทั้งท่วงท่าและการเคลื่อนไหวแสดงถึงความสุขุม
หลังบำเพ็ญเพียรมาหลายวัน พลังวิญญาณในตันเถียนของฟางอวิ้นก็เต็มเปี่ยม และมีสัญญาณว่าจะทะลวงขั้น ทว่าขณะนั้นเองกลับเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น “โอสถมหาวิญญาณ” ใช้ไม่ได้ผลกะทันหัน!
พูดเช่นนั้นไม่ถูกนัก น่าจะเป็น “โอสถมหาวิญญาณ” แทบหมดฤทธิ์ต่อฟางอวิ้น แต่ยังคงมีผลน่าอัศจรรย์ต่อผู้อื่น
เวลานี้เมื่อฟางอวิ้นกิน “โอสถมหาวิญญาณ” หนึ่งเม็ด ฤทธิ์ยาที่เกิดขึ้นยังไม่ถึงหนึ่งในสิบของแต่ก่อน อีกทั้งเรื่องนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ก่อนหน้านี้ไม่มีลางบอกเหตุแม้แต่น้อย ทำให้เขางุนงงเป็นอย่างยิ่ง
ฟางอวิ้นคิดไปคิดมา พลิกตำราแพทย์จำนวนมากอ่าน จนในที่สุดก็พบสาเหตุหนึ่งที่เป็นไปได้อย่างยิ่ง
เพราะกิน “โอสถมหาวิญญาณ” มาเป็นเวลานาน ร่างกายของเขาจึงเกิดการต่อต้านฤทธิ์ยา หรือที่เรียกกันว่า “ภาวะดื้อยา”
ตำราแพทย์บันทึกไว้ว่า หากร่างกายดูดซึมสิ่งบำรุงจากยาชนิดใดเป็นเวลานาน ก็จะเกิดภาวะดื้อยาต่อยาชนิดนั้นตามธรรมชาติ และปฏิเสธที่จะดูดซึมสารอาหารจากยา เนื่องจากสภาพร่างกายของแต่ละคนแตกต่างกัน เงื่อนไขการเกิดภาวะดื้อยาจึงไม่เหมือนกัน บางคนถึงกับดื้อยาบางชนิดมาตั้งแต่กำเนิด