เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31 ตระหนักรู้วิชาดาบ
“ผู้บำเพ็ญเซียน!”
เมื่อจั๋วอวิ๋นเทาเห็นลูกไฟที่ปลายนิ้วของฟางอวิ้น เขาก็หลุดร้องออกมาอย่างอดไม่ได้ สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
ครั้นเห็นลูกไฟพุ่งตรงเข้ามา เขาก็กระโดดสูงขึ้น หลบพ้นไปได้อย่างหมดจด กลัวว่าจะถูกสะเก็ดไฟแม้เพียงนิดเดียว
“พี่น้องจั๋ว เจ้าไปจัดการสุนัขตัวนั้น ข้าจะไปจัดการคนผู้นี้เอง!”
ไป๋เจียงหมิงเห็นเด็กหนุ่มปล่อยลูกไฟออกมา สีหน้าฉายแววหวาดระแวง แต่ไม่ได้ลนลานแม้แต่น้อย เขาแตะปลายเท้าลงบนพื้นแล้วพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว
เขากำดาบยาวด้วยสองมือ ฟาดเฉียงกลางอากาศสองครั้ง เกิดปราณดาบสีเขียวไขว้กันพุ่งเข้าใส่ฟางอวิ้น
ฟางอวิ้นเบี่ยงตัวหลบปราณดาบ พร้อมร่าย “วิชาตัวเบา” ใส่ตนเอง ก่อนถอยไปด้านหลังหลายจั้งในชั่วพริบตา แล้วไปยืนอยู่บนยอดเขา
เขาไม่อยากทำทางขึ้นเขาเละเทะไปหมด สุดท้ายยังต้องเสียเวลาจัดการอีกตั้งนาน
การกระทำเช่นนี้ตรงกับใจไป๋เจียงหมิงพอดี วิชาดาบของเขาเป็นแบบเปิดกว้างทรงพลัง ไม่เหมาะจะต่อสู้บนทางเขาเช่นกัน