เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 พบโจรภูเขาอีกครั้ง
นอกหมู่บ้านเสี่ยวตงไปทางตะวันตกสองลี้ มีสุสานแห่งหนึ่งกว้างหลายสิบจั้ง
ได้ยินว่าครั้งหนึ่งมีปรมาจารย์ฮวงจุ้ยมาตรวจดู แล้วลงความเห็นว่าที่นี่เป็นทำเลมงคลชั้นยอด
ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมา ชาวบ้านที่ล่วงลับล้วนฝังร่างไว้ที่นี่ รวมถึงท่านแม่ของฟางอวิ้นและเฒ่าประมงที่ถูกฆ่าตายอย่างน่าอนาถเมื่อกว่าครึ่งปีก่อน
ฟางอวิ้นคลายห่อผ้าในมือ เผยให้เห็นกระดูกข้างใน นี่คือร่างของผู้อาวุโสที่อยู่ตรงมุมห้องศิลานั่น
เขาใช้จอบขุดหลุม ฝังกระดูกลงไปแล้วพูนดินเป็นเนินสุสาน จากนั้นปักป้ายไม้ที่สลักคำว่า “สุสานผู้อาวุโส” ไว้หน้าหลุม
ทำเช่นนี้แล้ว ผู้อาวุโสท่านนั้นก็จะได้พักผ่อนอยู่ใต้ผืนดินอย่างสงบ ส่วนเขาเองก็ไม่ได้รับของของอีกฝ่ายมาเปล่า ๆ
ฟางอวิ้นกำจัดวัชพืชบนเนินสุสานทั้งสามแห่งจนสะอาด วางไก่ย่างเป็นเครื่องเซ่น จุดธูปเทียนแล้วเผากระดาษเงินกระดาษทอง สุดท้ายจึงคำนับหน้าหลุมของท่านแม่กับเฒ่าประมงคนละสามครั้ง
ฟางอวิ้นนั่งลงหน้าหลุม หยิบปิ่นไม้ออกจากกระบอกวิเศษ พลันนึกถึงใบหน้าและรอยยิ้มของท่านแม่ยามยังมีชีวิต จึงเหม่อลอยไปชั่วขณะ
ในความทรงจำของฟางอวิ้น รูปร่างหน้าตาของบิดาเลือนรางไปมากแล้ว เหลือเพียงภาพหนวดเครารกครึ้มที่ดูแล้วทิ่มแทงหน้า