เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 เสี่ยวหวง
ฟางอวิ้นชักมีดฟืนออกมาแล้วถอยหลังไปหลายก้าวทันที คอยจับตาความเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายอย่างระแวดระวัง
ชายวัยกลางคนผู้นี้มีดวงตาสามเหลี่ยม ยามนี้เขากำลังมองหน้าอกของตนเองอย่างงุนงง ริมฝีปากสั่นระริกแต่กลับเปล่งเสียงใดไม่ออก จากนั้นก็ล้มหน้าคว่ำลงกับพื้น
พื้นดินรอบตัวฉิวเอ้อร์ถูกเลือดชโลมเป็นบริเวณกว้างอย่างรวดเร็ว
ฟางอวิ้นยืนนิ่งงันอยู่กับที่ มองชายที่นอนคว่ำอยู่กลางกองเลือดอย่างทำอะไรไม่ถูก
สายลมอ่อนพัดผ่าน พากลิ่นคาวเลือดเข้มข้นในอากาศลอยมาแตะจมูกเขา
อากาศหนาวจัด เลือดบนพื้นจึงแข็งตัวอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ไม่มีกลิ่นใดให้ได้กลิ่นอีก
จู่ ๆ ฟางอวิ้นก็รู้สึกเย็นวาบบนใบหน้า เมื่อยกมือแตะก็พบว่าชื้นไปหมด เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า เกล็ดหิมะกำลังโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย
เขาไม่ได้รู้สึกกลัว กลับรู้สึกว่าการฆ่าคนไม่ได้ยากอย่างที่คิด ใช้มีดเพียงครั้งเดียวก็สังหารอีกฝ่ายได้แล้ว
ยิ่งเมื่อเห็นอีกฝ่ายก็ถือมีดแหลมอยู่ในมือ ความรู้สึกผิดที่มีอยู่เพียงน้อยนิดในใจก็พลันมลายหายไปจนสิ้น