กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 นักเลงฉิวเอ้อร์
หลังแยกทางกับฟางอวิ้นในเมือง เสี่ยวลิ่วจื่อก็ฮัมเพลงเบา ๆ เดินกลับไปยังที่พัก
เชือกป่านที่หิ้วอยู่ในมือผูกเนื้อสามชั้นหนักสองจินไว้สองชิ้น เขาอารมณ์ดีเสียจนยิ้มแก้มปริ
นับตั้งแต่วันที่สอนเถ้าแก่ให้อ่านหนังสือ เขาก็ไม่เคยหิวโซอีกเลย
หลายเดือนมานี้ หลังสอนหนังสือเสร็จและออกจากศาลเจ้าประจำเมือง เถ้าแก่ก็มักจะหยิบข้าวหรือธัญพืช รวมถึงผักอย่างหัวไชเท้าหรือกุยช่ายดิบให้เขานำกลับไป
เรื่องนี้ทำให้เขาซาบซึ้งใจต่อเถ้าแก่มาก ดังนั้นทุกวันตอนสอนหนังสือจึงทุ่มเทเต็มที่
ขณะเดียวกัน เขายังซื้อหนังสือบางเล่มกลับมาอ่าน เพื่อพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ