กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 359 ยอมจำนนแล้วไม่ “ฆ่า”
“งั้นเรื่องที่แม่ทัพเทย์เลอร์ปิดบังเมื่อกี้ก็คือ ฝ่ายเผ่ามนุษย์จะให้ส่งตัวคนต้นเหตุออกไปใช่ไหม?” ก็อบลินที่ยืนข้าง ๆ ถามต่อ
“อืม” แม่ทัพเม็กพยักหน้า
“ถ้าไม่ส่งตัวไปล่ะ?”
“ผลก็เหมือนกัน” แม่ทัพเม็กตอบตรง ๆ ธงที่นครชิงอวิ๋นชูขึ้นก็คือการปลดปล่อยอาณาจักรก็อบลิน โดยเฉพาะเรื่องการขายก็อบลิน กุสตาฟในฐานะราชาแห่งเผ่าก็อบลินเป็นผู้ได้รับผลประโยชน์โดยตรง นครชิงอวิ๋นไม่มีทางปล่อยเขาไป
ดังนั้นไม่ว่าจะสู้หรือไม่สู้ ผลลัพธ์สุดท้ายก็เหมือนกัน สิ่งที่ต่างกันมีแค่ว่าจะฝืนสู้จนไม่ไหว หรือจะเลิกต้านทานไปเลย
หลังได้เห็นพลังของดินปืนจากนครชิงอวิ๋น แม่ทัพเม็กเลือกอย่างหลัง เพียงแต่เขาไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ
แม่ทัพเม็กไม่ได้พูดอะไรต่อ แล้วตรงกลับบ้านไปทันที
คืนนี้ราชาก็อบลินคงไม่มีเวลาพบพวกเขา
แต่แม่ทัพเม็กไม่รู้เลยว่า หลังจากก็อบลินคนหนึ่งที่เดินตามหลังได้ฟังบทสนทนาของพวกเขาจบ แววตาก็วูบไหว