บทที่ 312

บทที่ 312

อีกด้านหนึ่ง หลู่เต๋อหวยกับพวกเดินไปได้ไม่ไกลก็สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวด้านหลัง อีกฝ่ายคงจำได้จริง ๆ สาเหตุหลักคงเป็นเพราะคนที่อยู่รอบตัวเขาสร้างความประทับใจให้พวกนั้นมากเกินไป

แต่ถึงอีกฝ่ายจะสงสัยแล้วจะทำอะไรได้ เขาไม่มีทางยอมรับหรอก

คนกลุ่มหนึ่งเดินหน้าต่อไปอย่างไม่รู้ไม่ชี้

แต่เพียงไม่กี่อึดใจ เส้นทางข้างหน้าก็ถูกขวางไว้

คนที่มาขวางพวกเขาคือฟาสต์กับพรรคพวก

ฟาสต์ยังมีสีหน้าโกรธเกรี้ยว

“มีอะไร?” หลู่เต๋อหวยเลิกคิ้ว ถามด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

ฟาสต์เอ่ยขึ้นทันทีว่า “พวกคุณเคยไปนครเกลนัมไหม?”

หลู่เต๋อหวยกะพริบตาขณะฟัง “เคยไป ทำไมหรือ?”