บทที่ 307

บทที่ 307

หลังระดมพลเสร็จสิ้น เผ่าก็อบลินทั้งหมดก็ฮึกเหิมขึ้นมาจริง ๆ

ใช่แล้ว! อิสรภาพที่พวกเขาได้รับในตอนนี้มาจากการคุ้มครองของนครชิงอวิ๋น หากจะเดินอย่างเปิดเผยบนทวีปอัลดิน ยังเป็นเรื่องยากเกินไป

อีกอย่าง พวกเขาก็รู้ว่าเผ่าของตนช่วยเหลือก็อบลินอยู่เรื่อยมา ทั้งยังซื้อพวกเขามาจากที่อื่น ซึ่งทางเผ่าต้องเสียเงินไปก้อนหนึ่ง แม้สุดท้ายก็อบลินจะเป็นคนรับภาระเอง แต่เดิมทีพวกเขาไม่จำเป็นต้องเสียเงินเลยด้วยซ้ำ

เพื่ออนาคตของพวกเขา ศึกครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้จริง ๆ

“การบุกอาณาจักรก็อบลินครั้งนี้ ผลประโยชน์ทั้งหมดตกอยู่กับเผ่าก็อบลินของเรา ท่านเจ้าแคว้นสั่งให้เขตปกครองคอยช่วยเหลือพวกเราอย่างเต็มที่ ถึงขั้นจะออกหน้าแทนพวกเราไปบุกโจมตีเองก็ได้ แต่ฉันปฏิเสธไป และยืนกรานให้เหล่านักรบจากเผ่าก็อบลินของเราเป็นทัพหน้า เพราะนี่คือศึกเพื่ออิสรภาพของเผ่าพันธุ์เรา ฉันเชื่อว่าพวกเราทำได้” เมื่อเห็นสายตาของเหล่าก็อบลินเบื้องล่างแน่วแน่ขึ้นทีละคน ผู้นำเผ่ามอร์แกนจึงพูดต่อ เพื่อเสริมความเชื่อมั่นให้พวกเขา