กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 301
“ที่พักเหล่านี้ให้พวกคุณเช่าไปก่อน พวกคุณน่าจะรวบรวมทรัพยากรไว้ได้ไม่น้อย ทรัพยากรเหล่านั้นเอาไปแลกเหรียญทองแดงที่ศูนย์แลกเปลี่ยนได้ หากไม่มี ก็เบิกยืมจากเผ่าก่อนได้ พอได้งานแล้วค่อยคืนให้เผ่า ท่านเจ้าแคว้นมีเมตตา ค่าเช่าไม่แพง พวกคุณส่วนใหญ่จ่ายไหว หากมีอะไรไม่เข้าใจ ก็ไปถามมนุษย์อสูรที่รู้จักกันได้” หูไป๋เห็นสีหน้าตื่นเต้นยินดีของพวกเขาแล้วก็หัวเราะในใจ
ตอนที่พวกเขามานครชิงอวิ๋นใหม่ ๆ ก็รู้สึกไม่ต่างกัน เขาพอจะเข้าใจความรู้สึกของพวกเขาได้
“แล้วพวกเราล่ะ? ถ้าที่นี่ไม่มีคนในเผ่าของฉันอยู่เลยล่ะ?” มนุษย์อสูรคนหนึ่งรวบรวมความกล้า เอ่ยถามเสียงแผ่ว
พอเขาเปิดปาก มนุษย์อสูรอีกหลายคนที่อยู่ในสถานการณ์เดียวกันก็เงี่ยหูฟัง
“ถ้าอย่างนั้นก็กู้ยืมจากธนาคารเขตปกครองได้ ฉันรับรองให้พวกคุณเอง”
“ธนาคาร? ที่นั่นคืออะไร?”
“ที่ที่ฝากเงินและกู้เงินได้ ฉันจะไปบอกพวกเขาให้รับรองพวกคุณ” หูไป๋พูดจบก็เสริมอีกประโยค “ถ้าใครคิดเบี้ยวหนี้แล้วฉันรู้เข้า ฉันจะไล่ออกจากนครชิงอวิ๋นทันที”
แม้โอกาสจะน้อย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี อาจมีคนหัวทึบอยู่สักสองสามคนก็ได้ ยังไงก็ต้องระวังไว้ก่อน