บทที่ 290

บทที่ 290

ช่วงเวลาต่อจากนั้น ดยุกฟอสเตอร์เริ่มไปเยี่ยมเหล่าขุนนางในเมืองหลวง เหล่าขุนนางที่ได้รับบัตรเชิญจากเขาด้วยตัวเองต่างรู้สึกไม่อยากเชื่อ แล้วก็ต้อนรับเขาอย่างอบอุ่น บางส่วนชวนกันสนทนาอย่างออกรส

ดยุกฟอสเตอร์ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฝ่าบาทตรง ๆ เพียงกล่าวถึงระบบการปกครองแบบพิเศษที่เขาได้เรียนรู้จากนครชิงอวิ๋นอย่างไม่ตั้งใจ แล้วก็เปลี่ยนไปพูดถึงเรื่องราวต่าง ๆ ของนครชิงอวิ๋น โดยเฉพาะอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง

“เจ้าแคว้นนครชิงอวิ๋นเป็นคนพูดเอง ทั้งยังกล่าวว่าจะเชิญเหล่าขุนนางไปเป็นสักขีพยานในภายหลัง น่าจะไม่ใช่เรื่องโกหก ด้วยสถานะของมาร์ควิสกู้ชิงในตอนนี้ เธอคงไม่หลอกใครง่าย ๆ” ดยุกฟอสเตอร์กล่าวกับดยุกอีกคนที่อยู่ตรงหน้า น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความเชื่อมั่นในตัวกู้ชิงและนครชิงอวิ๋น

เมื่อเห็นดยุกฟอสเตอร์เป็นเช่นนี้ ประกอบกับคำพูดก่อนหน้านี้ ดยุกเกรกอรีก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าวันนี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้รู้จักดยุกฟอสเตอร์อย่างแท้จริง