บทที่ 287

บทที่ 287

ออกัสตินผู้เป็นกษัตริย์รู้สึกจนปัญญาขึ้นมาได้ยากนัก

เห็นชัดว่าเจ้านครชิงอวิ๋นรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว แถมยังเข้าใจความจริงที่เขาปกปิดไว้ก่อนหน้านี้ด้วย ตราบใดที่เขายังไม่พูดชัด อีกฝ่ายก็ไม่มีทางยอมรับ

ส่วนการควบคุมนครชิงอวิ๋นทางอ้อมนั้นเป็นไปไม่ได้เลย

นครชิงอวิ๋นตั้งอยู่ห่างไกล และไม่เคยร้องขอความช่วยเหลือจากนครหลวง คนของนครหลวงที่ประจำอยู่ที่นั่นก็มีเพียงเจ้าพนักงานภาษีไม่กี่คน ซึ่งเก็บภาษีกลับมาไม่ได้ด้วยซ้ำ

ตอนที่ไม่ใส่ใจ เขาก็ไม่เคยสนใจการเติบโตของนครชิงอวิ๋นเลยสักนิด แต่พอพัฒนาไปได้ก็กลายเป็นยักษ์ใหญ่เสียแล้ว จนถึงตอนนี้บางครั้งเขายังคิดอยู่ว่านครชิงอวิ๋นโผล่มาจากไหนกันแน่

มันเติบโตขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนแทบตั้งตัวไม่ทัน

ถ้ารู้ว่าจะมีวันนี้ เขาไม่มีทางปล่อยให้นครชิงอวิ๋นพัฒนาขึ้นมาแน่

ขณะคิด แววตาของออกัสตินก็ยิ่งลุ่มลึกขึ้น

ในเมื่อควบคุมนครชิงอวิ๋นไม่ได้ ก็เหลือวิธีเดียว นั่นคือทำให้นครชิงอวิ๋นวุ่นวาย