กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 282 ที่นี่คือนครชิงอวิ๋นจริงหรือ
เมลวิลล์เดินจากไปท่ามกลางสายตาเห็นใจของคนอื่น ไม่นานก็ไล่ตามท่านพ่อทัน
เขาแอบสังเกตสีหน้าท่านพ่ออย่างระมัดระวัง ก่อนถามว่า “ท่านพ่อจะไปเชิญเจ้าแคว้นนครชิงอวิ๋นกับผู้นำเผ่าเอลฟ์จริงหรือ พวกเขาอาจไม่ตอบรับก็ได้”
เมลวิลล์นึกถึงท่าทีของฝ่าบาทเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าฝ่าบาทสงบลงแล้ว และคิดหาทางอื่นได้ทันที
แถมวิธีนี้ก็เหมาะสมกับสถานการณ์มาก
ในฐานะผู้ปกครองอาณาจักรมนุษย์ ฝ่าบาทมีสิทธิ์เรียกเจ้าแคว้นนครชิงอวิ๋นเข้าเฝ้า เรื่องนี้เป็นไปได้ตั้งแต่ตอนที่กู้ชิงรับบรรดาศักดิ์จากเมืองหลวงแล้ว
ส่วนผู้อาวุโสเผ่าเอลฟ์นั้น ในการติดต่อระหว่างอาณาจักร พวกเขาก็ต้องเข้าร่วมด้วย
เพียงแต่ไม่รู้ว่าหากพวกเขามาถึงเมืองหลวงจริง ๆ ฝ่าบาทจะใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรอีก
พอคิดถึงเจ้าแคว้นนครชิงอวิ๋นคนนั้น เมลวิลล์ก็อดเป็นห่วงเธอขึ้นมาไม่ได้
ดยุกฟอสเตอร์ฟังคำพูดของเมลวิลล์แล้วตอบอย่างเย็นชาว่า “เกี่ยวอะไรกับพวกเรา ตอนนี้เป็นการปะทะกันระหว่างราชวงศ์กับนครชิงอวิ๋น ไม่เกี่ยวกับเราเลย เราแค่ส่งข่าวไปให้ก็พอ”