กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 270 หนี! ต้องหนีให้ได้! หนีไปเมืองชิงอวิ๋น!
หลังมนุษย์อสูรในคณะตัวแทนแสดงความตกใจ มนุษย์อสูรที่มาต้อนรับส่วนใหญ่ก็เงียบงัน บางคนยังแอบเสียดายที่ไม่ได้ไปเมืองชิงอวิ๋นให้เร็วกว่านี้
เพราะพวกเขามาถึงแล้ว มนุษย์อสูรที่ถูกเนรเทศออกมาก็ต้องส่งคนส่งแรงช่วยพวกเขา
ช่วงนี้มนุษย์อสูรในเขตรอบนอกแม้จะไม่ได้เข้าร่วมเมืองชิงอวิ๋นอย่างเป็นทางการ แต่มีมนุษย์อสูรในเมืองชิงอวิ๋นคอยเป็นคนกลาง พวกเขารวบรวมทรัพยากรแล้วซื้อขายกับเมืองชิงอวิ๋น ตอนนี้มีเสบียงอาหารเพียงพอ ยังได้ของดีมาอีกมากมาย กินอิ่มสวมอุ่น ใช้ชีวิตสบายจนไม่รู้จะสบายอย่างไร
ที่ไม่เข้าร่วมเมืองชิงอวิ๋นเพราะกลัวต้องทำตามกฎของเมืองชิงอวิ๋น แต่ช่วงนี้ชีวิตสบายเกินไป พวกเขาเกือบลืมไปแล้วว่าสิ่งที่ขัดขวางชีวิตของพวกเขาไม่ใช่กฎ แต่เป็นการกดขี่จากเขตใจกลาง
เมื่อก่อนพวกเขาไม่มีทางเลือก ได้แต่ก้มหน้ายอมรับชะตา แต่ตอนนี้เคยชินกับชีวิตดี ๆ แล้ว พวกเขาจะยอมได้อย่างไร?
ดังนั้นทุกคนจึงเงียบ ไม่ยอมไขข้อสงสัยให้ตัวแทนมนุษย์อสูรเหล่านั้น
“ปีนี้พวกเธอเจอภัยพิบัติอะไรเข้า ถึงตายไปตั้งมากมาย?” มนุษย์หมาป่าจากเขตกลางถามอย่างไม่เกรงใจ
เมื่อรู้ว่าปีนี้เกิดเหตุวิปริตแห่งคลื่นอสูรประจำปี และเขตปกครองของเผ่ามนุษย์สูญเสียอย่างหนัก พวกเขาก็ตัดสินใจโจมตีครั้งใหญ่ในปีนี้
ในสถานการณ์เช่นนี้ มนุษย์อสูรที่ถูกเนรเทศเหล่านี้จะเป็นกำลังหลักในการบุกโจมตี แต่ตอนนี้ดูแล้วพวกเขาหายไปเกือบหมด โดยเฉพาะมนุษย์อสูรตัวเล็กอย่างมนุษย์แพะกับมนุษย์หนู