บทที่ 256

บทที่ 256

เมืองชิงอวิ๋น

คลื่นอสูรบุกมาแล้วหลายระลอกติดต่อกัน สัตว์อสูนนับไม่ถ้วนต้องตายใต้คมดาบของทหารและผู้ครองอาชีพ

สำหรับเมืองชิงอวิ๋นแล้ว คลื่นอสูรไม่ได้เป็นปัญหาอะไรเลย

เพราะเมื่อคลื่นอสูรรวมตัวกันเป็นกลุ่ม ก็จะมีคนบุกเดี่ยวเข้าไปในฝูงสัตว์อสูรแล้วสังหารไม่ยั้ง ปั่นป่วนจังหวะของพวกมัน ส่วนผู้ครองอาชีพส่วนใหญ่ก็แค่ร่วมมือกันลงมือ

แม้ตลอดกระบวนการจะเลี่ยงการบาดเจ็บไม่ได้ แต่ไม่มีใครเสียชีวิตเลย

ถึงอย่างไร คนที่กล้าขึ้นสนามรบรับมือคลื่นอสูรก็หวงชีวิตกันมากอยู่แล้ว ยิ่งมีอุปกรณ์ระดับม่วงให้ยืมใช้ชั่วคราว ขอแค่ไม่ประมาท ก็ไม่ต้องสละชีวิตไปเปล่า ๆ

บรรยากาศในเมืองชิงอวิ๋นจึงผ่อนคลายอย่างหาได้ยาก ทุกคนออกไปล่าสัตว์อสูรอย่างมีความสุข พอล่าเสร็จก็กลับเขตปกครองไปพักผ่อน สภาพโดยรวมดีเยี่ยม

ตอนกลับไปพักในเขตปกครอง หลายคนมักจะเปิดกระดานสนทนาขึ้นมาไถดู

แต่ความรู้สึกผ่อนคลายแต่แรกก็หนักอึ้งขึ้นมาบ้าง เมื่อเห็นกระทู้ที่ผู้รอดชีวิตจากโลกในเขตปกครองอื่นโพสต์ไว้