กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 217 พวกเขาควรดีใจหรือมีความสุขกันแน่?
จากนั้นหลู่เต๋อหวยก็สั่งให้คนคุ้มกันพวกก็อบลินไปสมทบกับทีมที่รับภารกิจ พร้อมกำชับให้คนคอยสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวของทีม และเรียกคนที่เฝ้าทางไปนครเกลนัมกลับมาทั้งหมด
การเคลื่อนไหวเหล่านี้ไม่อาจรอดพ้นสายตาของอัลคอตต์และคนอื่น ๆ ไปได้
เมื่อเห็นว่าด้านนอกไม่คึกคักเหมือนแต่ก่อน อีกทั้งความเคลื่อนไหวต่าง ๆ รอบนอกก็ค่อย ๆ เงียบลง อัลคอตต์และคนอื่น ๆ ต่างก็เริ่มคาดเดาอะไรขึ้นมาเล็กน้อย
“ในค่ายดูเหมือนจะเหลือคนไม่มากแล้ว?” องครักษ์คนหนึ่งเอ่ยอย่างตื่นเต้น “นี่จะปล่อยพวกเราไปหรือเปล่า?”
“ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะกลับคำ แล้วจัดการพวกเราก่อนจากไปหรือเปล่า!” ฟาสต์พูดด้วยเจตนาร้ายอย่างยิ่ง “ถึงพวกเขาจะปล่อยเราไป พวกเราก็ตามรอยกลับไปได้”
หลังฟาสต์พูดจบ องครักษ์ของเขาก็มองหน้ากันไปมา ชั่วขณะนั้นไม่รู้จะพูดอะไรดี แต่สีหน้าก็อดเผยความหวาดกลัวออกมาไม่ได้
คำพูดนี้ชวนให้กลัวจริง ๆ!