กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 205 สวนสัตว์มี “สัตว์” เข้ามาอยู่แล้ว
หากหูไป๋รู้ว่ากู้ชิงคิดอะไรอยู่ เขาคงพูดว่าเธอคิดมากไปแล้ว
ที่เธออยากให้มนุษย์อสูรอยู่ร่วมกับเผ่ามนุษย์อย่างสงบสุขให้ได้มากที่สุดนั้นเป็นเรื่องจริง แต่เธอมีความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นงั้นหรือ…จะเป็นไปได้อย่างไร
พูดได้เพียงว่าคนฉลาดชอบคิดเติมแต่งไปเองมากเกินไป
ตอนนี้กู้ชิงมองสถานการณ์การต่อสู้เบื้องล่าง สายตาส่วนใหญ่จับจ้องไปที่มนุษย์อสูร พลังรบของพวกเขาทำให้เธอประหลาดใจมาก หากทำได้ การให้มนุษย์อสูรรวมตัวเป็นกองทหารเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้เขตปกครองย่อมเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด
ไม่ว่าเขตปกครองจะพัฒนาไปอย่างไร สิ่งที่กู้ชิงใส่ใจมาโดยตลอดก็คือระดับพลังรบของเขตปกครอง
เธอไม่รู้ว่าทำไมถึงใส่ใจเรื่องนี้นัก แต่เธอเชื่อสัญชาตญาณของตัวเองเสมอ
“ทำไมนายไม่ไปทำงานล่ะ ช่วงนี้นายไม่ได้ทำงาน เอาแต่เรียน ถ้าจะใช้ชีวิตในเมืองชิงอวิ๋นก็ขาดเหรียญทองแดงไม่ได้หรอก” บางทีสายตาของหูไป๋อาจร้อนแรงเกินไป กู้ชิงจึงสังเกตเห็น พอหันกลับมาก็ถามเขาอย่างสนใจ