เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 201 มนุษย์อสูรลงหลักปักฐาน
อีกด้านหนึ่ง ผู้นำเผ่ามนุษย์อสูรที่เคยไปเมืองชิงอวิ๋นก็เดินทางมาถึงกันครบแล้ว แถมยังพาคนในเผ่ามาด้วยไม่น้อย
อย่างเผ่ากระต่าย เผ่าหมู เผ่ามนุษย์แพะ และเผ่ามนุษย์สุนัข พวกเขาพามนุษย์อสูรในเผ่ามากันแทบทุกคน เพราะกลุ่มเผ่าของพวกเขาอ่อนแอเกินไป ทั้งยังเพิ่มจำนวนเก่ง ในเขตปกครองมนุษย์อสูรกินไม่อิ่มและสวมเสื้อผ้าไม่อุ่น ทุกครั้งที่บุกเขตปกครองมนุษย์ พวกเขายังต้องเป็นทัพหน้าบุกตะลุย ความสูญเสียจึงหนักหนาสาหัส
เพราะอ่อนแอ พวกเขาจึงไม่กล้าปฏิเสธ อย่างน้อยหลังจากออกไปตายแล้ว ทั้งเผ่าก็ยังได้เสบียงอาหาร ทำให้คนที่เหลือรอดเพิ่มขึ้น
เพราะอย่างนั้น พวกเขาจึงไม่ได้รู้สึกเสียดายเขตปกครองมนุษย์อสูรเลย
ในเมื่อผู้นำเผ่าบอกว่าไปเขตปกครองมนุษย์แล้วจะมีชีวิตที่ดี พวกเขาก็เชื่อผู้นำเผ่า อย่างไรผู้นำเผ่าของพวกเขาก็ไม่เคยโกหก
ส่วนกลุ่มเผ่ามนุษย์อสูรอื่น ๆ อย่างเผ่ามนุษย์สิงห์ เผ่ามนุษย์หมาป่า เผ่ามนุษย์พยัคฆ์ เผ่ามนุษย์ช้าง และเผ่ามนุษย์โค ผู้นำเผ่าพาคนสนิทมาด้วย คนสนิทเหล่านี้พาผู้เฒ่าและเด็ก ๆ ในครอบครัวมาด้วย รวมทั้งมนุษย์อสูรชราที่ไร้ญาติขาดมิตรในเผ่า
มนุษย์อสูรชราที่ไร้ญาติเหล่านี้รู้ดีว่า หากอยู่ในเขตปกครองต่อไป นานเข้าก็คงมีแต่ตายเร็ว สู้ตามคนส่วนใหญ่ไปเสี่ยงโชคในเขตปกครองมนุษย์ดีกว่า เพราะถ้ายังมีชีวิต ใครก็ไม่อยากตาย
ด้วยเหตุนี้ ทั้งขบวนจึงมีขนาดใหญ่ทีเดียว เพียงแต่ในนั้นมีคนแก่ เด็ก และผู้พิการอยู่ไม่น้อย