กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 182 ความขัดแย้ง
เป็นเช่นนี้ มนุษย์อสูรกลุ่มหนึ่งเดินเตร็ดเตร่ไปทั่วเขตปกครองตลอดทั้งวัน มองไปทางไหนก็เห็นร่างของมนุษย์อสูร พวกตัวเล็กตัวใหญ่เดินดูทางนั้นทีทางนี้ที กลายเป็นภาพที่หาได้ยากในเขตปกครอง
โดยเฉพาะมนุษย์ช้าง ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนก็เป็นจุดสนใจของผู้คน สำหรับหลายคนแล้ว พวกเขาเหมือนภูเขาลูกย่อม ๆ ที่เดินได้ สีหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างบอกไม่ถูก
โดยเฉพาะเด็ก ๆ บางส่วน เด็กเป็นกลุ่มที่ว่างที่สุดในเขตปกครอง เด็กของพลเมืองรุ่นนี้ รวมถึงเด็ก ๆ ผู้รอดชีวิตจากโลกที่เพิ่งย้ายมาอยู่ในเขตปกครอง ต่างใช้ชีวิตเรียบง่ายสงบสุขในเมืองชิงอวิ๋น ค่อย ๆ ลืมความมืดมนของวันวานและร่าเริงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเขตปกครองปลอดภัยเพียงพอ ทุกคนจึงปล่อยให้เด็ก ๆ เดินไปไหนมาไหนได้ตามอิสระ
พลเมืองในเขตปกครองค่อนข้างเป็นมิตรกับเด็ก ๆ ทำให้พวกเขาใช้ชีวิตในเขตปกครองได้อย่างคล่องตัว
สำหรับเด็ก ๆ การปรากฏตัวของมนุษย์อสูรคือประสบการณ์แปลกใหม่ พวกเขาจึงเผลอเดินตามมนุษย์ช้างไป