บทที่ 171 เมืองชิงอวิ๋นเตรียมพร้อมรับประชากร

บทที่ 171 เมืองชิงอวิ๋นเตรียมพร้อมรับประชากร

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า กู้ชิงก็รู้สึกจากใจจริงว่าการเปิดกระดานสนทนาครั้งนี้เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง

แม้แต่ผู้รอดชีวิตจากโลกที่ใช้ชีวิตดีขนาดนี้ในเขตปกครองของเธอยังเป็นแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงผู้รอดชีวิตจากโลกที่อยู่ข้างนอกเลย

การได้พบญาติมิตรที่เคยรู้จักในโลกนี้ เป็นเรื่องน่ายินดีจริง ๆ

ตอนที่เธอเริ่มรับภารกิจใหม่ ๆ สิ่งที่เฝ้าคิดถึงอยู่ตลอดก็คือครอบครัวของตัวเอง แต่หลังจากมีโอกาสย้อนกลับไป เธอก็พบว่าคนตายไม่อาจฟื้นคืน คนใกล้ชิดต่างมีชีวิตใหม่ของตัวเองแล้ว หากเธอปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา บางทีอาจนำความลำบากใจมาให้

ตั้งแต่นั้นมา เธอก็ไม่มีครอบครัวอีก

ส่วนครอบครัวในโลกภารกิจข้ามมิติ เพราะลักษณะของภารกิจ ทุกคนจึงเป็นเพียงคนผ่านทาง

ถ้าจะมีอะไรพิเศษจริง ๆ… ก็คงเป็นโลกนี้

เธออยู่ในโลกนี้ได้ไม่นาน แต่กลับจดจำได้ลึกซึ้งที่สุด

เพราะทุกสิ่งที่มีอยู่ในตอนนี้ล้วนเป็นสิ่งที่เธอได้เห็นกับตาค่อย ๆ สร้างขึ้นมา และจนถึงตอนนี้ก็เป็นของเธอโดยสมบูรณ์