บทที่ 163 พวกเขาคิดจะสืบทอด “มรดก” ของเธอ

บทที่ 163 พวกเขาคิดจะสืบทอด “มรดก” ของเธอ

เรื่องกระดาษยังทำให้พวกขุนนางเหล่านี้มึนงงกันอยู่ พอเห็นสิ่งที่ตามมา พวกเขาก็เริ่มชินชาจนแทบไม่รู้สึกอะไรแล้ว

เมืองชิงอวิ๋นแห่งนี้ช่างสร้างสิ่งที่คนอื่นไม่เคยเห็นและไม่เคยได้ยินได้อยู่เรื่อย

จากนั้นสายตาที่พวกเขามองกู้ชิงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เจ้าแคว้นท่านนี้มีผู้หนุนหลังแบบไหนกันแน่

เพราะหลายคนในกลุ่มเข้าใจดีว่า ในเมืองหลวงหรือแม้แต่ในเมืองอื่น ๆ ไม่มีขุนนางสกุลกู้แน่นอน

เจ้าแคว้นอย่างกู้ชิงเหมือนจู่ ๆ ก็โผล่ขึ้นมา อีกทั้งยังมีตราเจ้าแคว้นล้ำค่าอยู่ในมือ

ชวนให้สงสัยจริง ๆ!

โดยเฉพาะแนวคิดบางอย่างของกู้ชิง ซึ่งแตกต่างจากพวกขุนนางอย่างพวกเขาอยู่มาก

อย่างเช่นพวกเขาชอบเก็บของดีไว้กับตัว แล้วเรียกผลตอบแทนจากพ่อค้าและพลเมืองให้มากขึ้น

แล้วเขตปกครองแห่งนี้ล่ะ? แม้จะมีของดีไม่น้อย แต่ของที่อยู่ในชื่อกู้ชิงกลับมีน้อยมาก หลายอย่างเป็นของส่วนตัว มีเพียงกิจการใหญ่ไม่กี่แห่งที่อยู่ในมือเธอ ซึ่งเธอถือหุ้นควบคุมไว้ ส่วนกิจการที่เป็นของเขตปกครองโดยสมบูรณ์กลับเป็นกิจการเพื่อสาธารณะ