บทที่ 159

บทที่ 159

แววตาของพวกเขาเผยความชื่นชอบอย่างคลั่งไคล้ที่มีต่อสัตว์อสูรเวหา

พลเมืองจากเขตปกครองเดียวกันกลับมีท่าทีแตกต่างกันสองแบบ ทำให้ขุนนางที่นำโดยอัลดริชอดสงสัยไม่ได้อยู่บ้าง

ไม่นานนัก คณะคนกลุ่มนี้ก็มาถึงกำแพงเมืองชิงอวิ๋นพร้อมความคิดที่แตกต่างกันไป

ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ไกล พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นอะไร แต่ตอนอยู่ไกลก็ไม่ได้รู้สึกถึงขนาดของมันมากนัก ทว่าตอนนี้เมื่อเข้ามาใกล้แล้วมองกำแพงเมือง กลับพบว่าขนาดของกำแพงนี้อย่างน้อยก็เป็นกำแพงระดับ 3 ขึ้นไป

เมืองชิงอวิ๋นเล็ก ๆ แห่งหนึ่งกลับมีกำแพงเมืองหนาทึบขนาดนี้ ถึงกับเอาเหรียญทองแดงทั้งหมดไปลงกับกำแพงเมืองเลยหรือ? ถ้าเป็นแบบนั้นก็โง่เกินไปแล้วไหม?