บทที่ 146 มนุษย์พยัคฆ์ “น่ารัก”

บทที่ 146 มนุษย์พยัคฆ์ “น่ารัก”

เผ่ามนุษย์พยัคฆ์

เช้าตรู่ หู่ซู่ก็ตื่นแล้ว จากนั้นก็ให้เหล่านักรบในเผ่าเดินทางเข้าไปในป่าเพื่อรวบรวมไม้แปรรูปกับวัสดุหินต่อ พร้อมกับรอการมาถึงของผีซือหย่วนและพวก

แม้จะรู้สึกว่าผีซือหย่วนคงไม่กล้าถึงขั้นไม่มา แต่ในใจของหู่ซู่ก็ยังมีความกระวนกระวายอยู่บ้าง อย่างไรเสีย เรื่องนี้ก็ถือเป็นเรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งของเผ่าพวกเขา

หู่ซู่คิดฟุ้งซ่านอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็ไปตามหาหูไป๋มาอีกครั้ง

“หูไป๋ นายคิดว่าไง?”

“ถ้าเขตปกครองนั้นเป็นอย่างที่อิงเหลียงบอกจริง ๆ อีกฝ่ายก็ไม่มีเหตุผลต้องหลอกพวกเรา” หูไป๋พูดอย่างมั่นใจ ข้อสรุปนี้มาจากการวิเคราะห์ทีละน้อยของเขา

“ถ้าอย่างนั้น ต่อไปเราต้องทำการค้ากับพวกเขาไปตลอดเลยหรือ?” หู่ซู่พูดอย่างอึดอัดใจอยู่บ้าง อย่างไรก่อนหน้านี้แค่แย่งชิงของมาก็ได้แล้ว แต่ตอนนี้กลับต้องเอาของไปแลก